Welt.
A bsundana Kuchn
An Kuchn mechat i gean bochn,
an gaunz, an gaunz an guatn,
d’Rezepthefta studier i duach
und dua drüba bruatn.
Daun hob i endli a Rezept,
des sogat mia a zua,
oba des wos i do brauch,
losst mia goa koa Ruah.
Na jo, denk i, wos soi scho sei,
waun i des wegga loß,
des wos bei uns im Gschäft ned gibt,
wiad a sicha a nu wos.
Da Einkauf liegt jetzt so vor mia,
a poar Sochn föhn,
nirgends wo hob i des kriagt,
des wos de do wön.
Jetzt faung i aun
und misch des zsaum,
tua ollas guat variahn,
a wengal kimmts ma Spanisch vua
wos wiad jetzt passian?
Noch oana Stund, i woaß genau,
soid er bochn sein,
drum nimm i a Nodl glei
und stich amoi hinein.
Gaunz sche fest, denk i ma nu
kaun ma den a Essn,
auf amoi siach i d’Eia steh
de hob i gaunz vagessn
gedichte